Info-Inter
donderdag 1 september 2011
woensdag 27 oktober 2010
donderdag 14 oktober 2010
Verdwijnt de drukpers?
Een veel gestelde vraag; verdwijnt de drukpers. Ik geloof niet dat analoge kranten en boeken verdwijnen, ik geloof dat drukwerk een nieuwe dimensie krijgt door ontwikkelingen op het vlak van interactie. Welke dimensie dat is en hoe snel die ontwikkelingen gaan is voor mij ook een grote vraag. Een vraag waar ik dagelijks mee bezig ben.
Opvallend is dat ondanks de stijging van oplages grote traditionele uitgevers bang zijn voor online ontwikkelingen. Ze investeren in online projecten die zich focussen op het brengen van nieuws wat mensen echt willen lezen. Dit heb ik uit een artikel van Hyped.nl artikel. De verschuiving van een krant naar het web wordt op deze manier gestimuleerd door uitgevers zelf, een slimme zet. Een vraag die bij mij opkomt is of de uitgevers zichzelf niet vergiftigen door het nieuws online aan te bieden. Aan de andere kant, er zijn van bijna alle kranten een online editie en toch blijven oplages groeien. Het is dus duidelijk een kwestie met twee kanten die zeker de moeite waard is om in de gaten te houden..
woensdag 29 september 2010
Toeval
Waarom geloof ik niet in toeval? Al een tijdje loop ik met de stelling dat toeval niet bestaat. Maar waarom loop ik met dit gevoel? Waardoor komt het dat ik niet geloof dat sommige dingen ‘zomaar’ gebeuren?
Gebeuren bepaalde dingen met een reden? Ligt voor iedereen al vast wat er in hun leven gaat gebeuren? Ik denk niet dat het mogelijk is om achter die laatste vraag te komen. Maar ik geloof niet dat alles al vanaf het begin vast ligt.
Ik denk dat ik geloof dat dingen gebeuren door bepaalde keuzes die een persoon maakt. Dat er een soort ketting ontstaat van gebeurtenissen, die telkens weer leidt tot nieuwe gebeurtenissen. Gebeurtenissen die mensen verbazen, en die dan gedefinieerd worden als ‘toevallig’.
Een groot deel van de reden waarom ik niet in toeval geloof, zijn dingen als déjà vu’s, voorgevoelen en de vraag ‘wat nou als?’.
Bij voorgevoelen bijvoorbeeld, heel vaak overkomt het mij (of dit bij anderen ook zo is wil ik ook onderzoeken) dat wanneer ik denk dat ik een persoon al een tijdje niet heb gesproken of gezien, ik die persoon dezelfde week vaak nog tegenkom.
Ik weet nog niet precies wat ik hieraan wil onderzoeken en hoe, maar het lijkt me erg interessant om proberen te vinden naar antwoorden op de vragen die ik heb.
(Mijn blog: ithom.tumblr.com)
dinsdag 28 september 2010
Innovatie in educatie
Opvoeden is de taak van ouders, ja, maar het grootste deel van je jeugd zit je op school. Waarom dan niet net dat beetje meer aandacht op school? Jonge kinderen gaan tegenwoordig naar een crèche, ouders zijn dus niet meer de enige opvoeder, moeders blijven niet meer thuis. Na gedegen onderzoek blijkt zelfs dat het belangrijkste leerproces zit in het leren praten van het kind, zodra kinderen hierin achterlopen hebben ze het heel hun leven moeilijker. Kijkend naar het ‘pasgeboren’ kind, hoeveel kunnen we leren van de natuurlijke ontdekkingskracht en deze lijn doortrekken in het onderwijs? Hoe kunnen we onderwijs natuurlijk innoveren? Wat kunnen we leren van het natuurlijke gedrag van mensen en dit toepassen op het onderwijs?
De relatie met cmd ligt voor de hand: Van het opzetten van strategie tot concept tot het daadwerkelijk uitwerken in (multimediale) oplossingen. De mogelijkheden hierin worden naar mijn mening namelijk sterk ondergewaardeerd.
"Van het hart naar de Oren"
Wat wil ik bespreken?
Waarom wil ik het daarover hebben? Wat fascineert me?
Wat is de relatie met CMD?
Het zal geen verassing zijn, maar iedereen van de opleiding weet waar ik gefascineerd van ben. En dat is audio. Audio, waaronder muziek valt is de meest onbewuste vorm van beleving. Eerste indrukken berustten namelijk vaak op “het eerste gezicht” ofwel de eerste indruk; het zien van iets. Dat geluid een onmisbare rol speelt, spreekt voor zich, maar wordt vaak onderschat of afgeraffeld. Middels audio bekrachtig je, je beleving. Audio is dé manier als het gaat om vermenging. Wanneer je audio/geluid hoort, zonder er beeld bij te zien, krijg je toch een denkbaar beeld in je hoofd, ofwel al een bepaalde gemoedstoestand. Het speelt dus op allerlei verschillende manieren in op het menselijk wezen. Muziek is in diezelfde beschouwing een vorm van kunst. Een expressie vorm van de mens, naarmate de creativiteit en inspiratie van de persoon. Niet alleen heeft dat betrekking tot de “kunstenaar”, in dit geval de muzikant of audio-designer, maar ook op het publiek. Kunst heeft bepaalde stijlen, waarbij filosofen en geïnteresseerden hun eigen mening over vormen. Zo ook met muziek. Er bestaan echter algemeen geaccepteerde muziekstukken. Als je kijkt naar de klankkleur en de te gebruiken vorm van stukken, zie je dat het pentatonisch model voor iedereen hetzelfde is/door iedereen hetzelfde geïnterpreteerd word. Zo ook het ontstaan van muziek, alsmede de reactie van het menselijk lichaam op muziek. Muziek wordt gevormd door de menselijke “ritmes”. Het berust hierbij op de ademhaling en hartslag van de mens. Maar naarmate een muziekstuk aangepast wordt, bijvoorbeeld versneld, zal het lichaam ook reageren op het ritme van de muziek. Een vicieuze cirkel zou je zeggen?
Een belangrijke vraag van mij binnen deze fascinatie zal een vrij algemene vraag nog zijn. Ik wil leren en begrijpen hoe je middels de juiste informatie en kennis, mensen op de juiste manier kan raken/triggeren middels muziek of audio. Dan valt het helemaal samen met het volgende knelpunt; waarom past dit bij CMD.
Waarom mijn fascinatie zo goed bij CMD past? Audio word nog vaak vergeten bij de opleiding. de hoofdlijnen dienen het conceptproces en de vormgeving te stimuleren, maar op daadwerkelijk audio wordt, naar mijn mening, te weinig gehamerd. Terwijl CMD draait om de algemeen breed opgeleide student, namens media, technologie en competenties.
Spel & real life
Wat interesseert me nou echt? Wat heeft mijn fascinatie?
Na hier lang over na te hebben gedacht ben ik bij het volgende onderwerp uitgekomen.
‘Het spel element van het leven.’ Anders gezegd, een combinatie van game en real-life. Mijn fascinatie ligt bij het idee dat deze, in eerste instantie twee gescheiden werelden, steeds dichter naar elkaar groeien.
De westerse wereld is een grote speeltuin. Het leven is een spel en de spelers zijn alle mensen die er leven.
Dit is mijn fascinatie en in de loop van deze periode zal ik deze onderzoeken, er vragen over beantwoorden en structureren.
Kijk voor meer informatie op mijn blog: http://ows-chris.blogspot.com/